ΜΠΑΛΙ (από την ‘Ελενα Μπούλια – πηγή www.in2life.gr)

Οργιώδες και υπνωτικό ταυτόχρονα, το Μπαλί είναι τόσο πλούσιο σε εικόνες που θαρρεί κανείς πως το έχει ζωγραφίσει το πινέλο κάποιας θεϊκής δύναμης με τα εντυπωσιακότερα χρώματά της. Χρώματα εξωτικά, από αυτά που συναντά κανείς μόνο σε φωτογραφίες από μακρινούς τόπους, εικόνες εξωπραγματικές που μαγεύουν το βλέμμα και φουρτουνιάζουν την ψυχή, άνθρωποι σεμνοί αλλά πολύχρωμοι, απέραντοι ορυζώνες ανάμεσα σε γιγαντιαίους λόφους και ηφαίστεια που χάνονται στα σύννεφα και τους τροπικούς, αλλά και απέραντες παραλίες που γλείφονται από τα ζεστά νερά του Iνδικού.

Γεωγραφικά, το Μπαλί της Ινδονησίας βρίσκεται ανάμεσα στη Τζάβα, στα δυτικά και το Λομπόκ, στα ανατολικά. Αποτελεί μία από τις 33 επαρχίες της χώρας και η πρωτεύουσά του, η Ντενπασάρ, βρίσκεται στα νότια του νησιού. Το Μπαλί αποτελεί μακράν τον πιο τουριστικό προορισμό της Ινδονησίας, ενώ είναι γνωστό για τις ιδιαίτερα ανεπτυγμένες τέχνες του, συμπεριλαμβανομένου του χορού, της γλυπτικής, της ζωγραφικής, της δερματο- και μεταλλοποιίας αλλά και της μουσικής. Η δε πλειοψηφία του πληθυσμού του, που αγγίζει τους 3.200.000 κατοίκους, είναι Χίντου Μπαλινέζοι.


Υπολογίζοντας ότι το Μπαλί κατοικείται από το 2.000 π.Χ., εύλογο είναι πως το νησί βρίθει από αρχαία μνημεία και φυσικά ναούς λατρείας του Ινδουισμού. Οι πολλαπλές αποικίες που ακολούθησαν, ωστόσο, ιδιαίτερα από τους Δανούς κατακτητές που κατέφθασαν στο νησί το 1597 και παρέμειναν εκεί για πολλούς αιώνες, επηρέασαν τόσο τον πολιτισμό όσο και την πολιτική κατάσταση στο νησί. Η πλήρης ανεξαρτησία του νησιού επήλθε μετά από πολλές επαναστάσεις των κατοίκων μόλις το 1949. Οι πολιτικές αναταράξεις στην περιοχή όμως άργησαν να σταματήσουν και μόνο μετά το πέρας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου κατάφερε το νησί να ορθοποδήσει και να εκτιναχθεί οικονομικά, χάρη στην ταχεία τουριστική ανάπτυξη. Η βομβιστική επίθεση το 2002 από ακτιβιστές ισλαμιστές που κόστισε τη ζωή 202 ανθρώπων, αλλά και αυτή που ακολούθησε το 2005, έπληξε την οικονομία του νησιού, αλλά άφησε ανέγγιχτες τις φυσικές ομορφιές του, ενώ δυνάμωσε το πάθος των Μπαλινέζων για ζωή. Ο Παράδεισος του Μπαλί, λοιπόν, είναι ακόμα εκεί και μας περιμένει.



Από τα πρώτα στοιχεία που συναρπάζουν τον ταξιδιώτη στο Μπαλί είναι τα βουνά και τα ηφαίστειά του. Το υψηλότερο σημείο στα ανατολικά του νησιού, το Mount Agung (στα 3.142μ. υψόμετρο), φιλοξενεί ένα ενεργό ηφαίστειο που έκανε εμφανή την παρουσία του τον Μάρτιο του 1963. Στα νότια η γη κατηφορίζει σχηματίζοντας μία προσχωσιγενή πεδιάδα που καταβρέχεται από ρηχά ποτάμια, τα οποία στεγνώνουν την ξηρή εποχή, από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο. Αυτή είναι, άλλωστε, και η καλύτερη εποχή να επισκεφτεί κανείς το νησί, αφού τότε ο καιρός είναι ηλιόλουστος, η υγρασία λιγότερη από ποτέ και οι βροχές που ξεσπούν κατά διαστήματα είναι πραγματικά αναζωογονητικές. Όσο για τα βραδιά, το κλιματιστικό πραγματικά δεν είναι απαραίτητο, αφού ένα δροσερό θαλάσσιο αεράκι εισβάλλει σχεδόν πάντα από τα bamboo παράθυρα, χαρακτηριστικά της μπαλινέζικης αρχιτεκτονικής.

Φτάνοντας εκεί δε μπορεί παρά να επισκεφτείτε την πόλη Σινγκαράγια, στο βορειότερο λιμάνι του νησιού και πρώην πρωτεύουσά του, τη Ντενπασάρ, σημερινή πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του, αλλά και την πόλη του Ουμπούντ, βόρεια της Ντενπασάρ, που με την μεγάλη αγορά από έργα τέχνης, τα μουσεία και τις γκαλερί της, θεωρείται αναμφισβήτητα το πολιτιστικό κέντρο του Μπαλί. Για όλα αυτά βέβαια θα πρέπει να νοικιάσετε αυτοκίνητο ή να χρησιμοποιήσετε την τοπική συγκοινωνία, γιατί λόγω των πολλών λόφων στο νησί δεν υπάρχει τρένο.

Θα εκπλαγείτε, επίσης, από τους αμέτρητους κοραλλιογενείς υφάλους που περιβάλλον το Μπαλί, αλλά και από τις παραλίες, οι οποίες στο νότια τμήμα ξεχωρίζουν για την κατάλευκη άμμο, ενώ στο βόρειο για την κατάμαυρη. Η δε παραλία της νοτιοανατολικής πόλης Padangbai έχει και από τα δύο είδη άμμου. Επισκεφτείτε οπωσδήποτε τον ποταμό Ho με τα μικρά καραβάκια sampan, ενώ μη λησμονήσετε και μία βόλτα στον περίφημο παραθαλάσσιο ναό Tanah Lot.

 

Στα must see του Μπαλί περιλαμβάνονται επίσης οι τεράστιοι ορυζώνες του. Πριν τρεις δεκαετίες η οικονομία του νησιού βασιζόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου στις καλλιέργειες κυρίως ρυζιού. Ο τουρισμός φυσικά πήρα στην πορεία τα ηνία, αλλά η καλλιέργεια ρυζιού παραμένει ο βασικός «εργοδότης» των Μπαλινέζων. Έτσι, στα κεντρικά-νότια κυρίως του νησιού, και δη στην περιοχή Ubud, ο επισκέπτης θα θαμπωθεί πραγματικά από τις τεράστιες καταπράσινες εκτάσεις καλλιεργειών σε βαθμίδες.

Δεδομένου του κλίματος του νησιού, αλλά και των ηφαιστειωδών πετρωμάτων στο έδαφος, ο περίφημος Κήπος Ορχιδέων του Μπαλί, αποτελεί πραγματικά μία έκπληξη. Εκεί θα δείτε χιλιάδες ορχιδέες σε αμέτρητες ποικιλίες, ενώ θα θαυμάσετε εξίσου και το άγριο τροπικό background. Μην ξεχάσετε να αγοράσετε ένα γλαστράκι ορχιδέας επιστρέφοντας πίσω.

Επίσης, στα σημαντικότερα αξιοθέατα περιλαμβάνεται το αρχαιότερο στο νησί μνημείο Gunung Kawi, λίγο έξω από το Ubud, που αποτελείται από 10 πετρόχτιστους τύμβους, εις μνήμην -λέγεται- των μελών της μπαλινέζικης βασιλικής οικογένειας του 11ου αιώνα. Αξίζει, ακόμα, να βρεθείτε στο Μουσείο Le Mayeur, στην περιοχή Sanur του νότιου Μπαλί. Αποτελεί δημιούργημα του Βέλγου καλλιτέχνη Adrien Jean Le Mayeur de Merpes, που όταν βρέθηκε στο νησί το 1932, ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε την όμορφη χορεύτρια Legong, Ni Polok. Έζησαν σε ένα υπέροχο σπίτι, πραγματικό δείγμα της ενδιαφέρουσας μπαλινέζικης αρχιτεκτονικής, στο οποίο παρέμειναν τα έργα και φωτογραφίες του La Mayeur και έτσι μετατράπηκε μετά το θάνατό του σε μουσείο.

Τέλος, τα θρησκευτικά μνημεία που οφείλετε να επισκεφτείτε (και για τα οποία θα χρειαστείτε οπωσδήποτε μεταφορικό μέσο) είναι ο πανέμορφος ναός Pura Ulun Danu Bratan, ένας σημαντικός Ινδουιστικός-Βουδιστικός ναός που δημιουργήθηκε τον 17ο αιώνα, για να τιμήσει την Dewi Danu, θεά των νερών. Είναι χτισμένος σε μικρά νησάκια της λίμνης Bratan και περιβάλλεται έτσι από νερό. Βαρκάρηδες της περιοχής θα χαρούν να σας ταξιδέψουν στη λίμνη καθ’όλη τη διάρκεια της ημέρας, αλλά εμείς συστήνουμε το ηλιοβασίλεμα. Ακόμα, σημαντικό θρησκευτικό μνημείο αποτελεί το Ιερό Δάσος των Πιθήκων στην περιοχή Ubud. Ένας φυσικός βιότοπος για χιλιάδες πιθήκους (μακάκας) και νυχτερίδες, στον οποίο φιλοξενούνται και τρία ιερά τέμπλα.